Astronomlar bildirir ki, Yerin Günəş ətrafındakı hərəkətində sürətin azalması, bürclərin yerləri, başlanma və başa çatma vaxtlarını dəyişib.

Mütəxəssislər hətta “İlantutan” adlı yeni bürcün peyda olması ilə bağlı da məlumat veriblər.

Amerikalı astronom və astroloqlar bildirib ki, bürclərin yeni yerləri, başlanma və bitmə tarixləri belədir:

Oğlaq: 20 yanvar-16 fevral,

Dolça: 16 fevral-11 mart,

Balıqlar: 11 mart -18 aprel,

Qoç: 18 aprel-13 may,

Buğa: 13 may-21 iyun,

Əkizlər: 21 iyun-20 iyul,

Xərçəng: 20 iyul-10 avqust,

Şir: 10 avqust-16 sentyabr,

Qız: 16 sentyabr-30 oktyabr,

Tərəzi: 30 oktyabr-23 noyabr,

Əqrəb: 23 noyabr-29 noyabr,

İlantutan: 29 noyabr-17 dekabr,

Oxatan: 17 dekabr-20 yanvar.

Mütəxəssislər bildirib ki, göhnə bürclər 3 min il əvvəl yaranmışdı. Ancaq bu müddətdə Yerin Günəş sistemindəki hərəkət sürəti, koordinatları və ən başlıcası, orbital hərəkət trayektoriyası dəyişdiyindən bürclərin dəyişməsində qəribə heç nə yoxdur. Eramızdan 130 min il əvvəl insanlar 12 bürcü müəyyənləşdirib, 13-cü bürcün varlığından xəbərsiz olublar.

Kaynak – www.hepimizhocalili.com

Aldığım məlumata görə, bu ödül millət vəkilinə 2011-ci ildəki fəaliyyətinə görə verilib.

Akademiyanın Ankara başqanı professor Hayrettin İVGİN deyib ki, ödülün təqdimatı uyğun zamanda Bakıda keçiriləcək.

Çoxdandırki post yazmirdim buda imtahanlarla bağlı idi.Ama şükürlər olsun ki artıq imtahanlarda bitti.Və bu postumda universitetdəki ən məşhur tələbə bicliklərindən yazacam və postun əvvəlindəki şəkildə məhz elə bizim ən məşhur qrupumuzdur

Tələbələr bir-birilərini müdafiə etmək üçün hər cür yalan deyə bilərlər. Bu yalanlar çox təbii və hərdən də çox gülməli görünür.

Bəs bizlərin ən çox işlətdiyi yalanlar hansılardır? I-D

1. “Müəllim, qayıb yazmayın, indi gəlir”

Tələbənin ən yaralı yeri qayıbdır. Hətta bizə uşaq vaxtı deyilən “Filan şeyi sayma, azalar” misalı da qayıb mövzusunda gücsüzdür. Qayıb yeganə şeydir ki, saydıqca artır.

2. “Oxuduğumdan biri də düşmədi”

Bu hal, necə deyərlər, “başımıza gələndən sonra başmaqçı oluruq”. İmtahanda qəfil elə bilet düşür ki, hamısı zəif bildiyimiz mövzular olur. Qonşu tələbənin biletindəkiləri isə əzbər bilirik. Bunun sadəcə “şanssızlıq”dan adı yoxdur.

3. “O, uzaqda qalır”

Yenə qayıb dərdinin üstünə gəlirik. Qayıb yazdırmamağın başqa bir bəhanəsi də budur: “Müəllim o, uzaqda qalır, 3 avtobus dəyişir”. İstər-istəməz bunu eşidən müəllim əlini saxlamalı olur.

4. “Qrupun yeganə qızıdır”

Universitetlərdə elə fakültələr var ki, orda doğrudan da “qız qıtlığı” var. məsələn elə öz oxuduğum 502 ci qrup 32 uşaqdan cəmi 2 si qızdır  :-) Hətta bəzilərində heç yoxdur. Qrupun tək qızı olmağın həm üstünlükləri var, həm də çatışmazlıqları. Qiymət yazılanda “tək” olmaq nə qədər xoşdursa, jurnal yazmaq, daşımaq da o qədər çətindir.

5. “Söz verirəm, gələn dərs danışacam”

Bu tələbəyə deyən lazımdır ki, axır-əvvəl onsuz da cavab verəcəksən, bunu vaxtında öyrən də. Tələbə həmişə azlığından-çoxluğundan asılı olmayaraq, “vaxt udmağı” böyük qazanc hesab edir.

6. “Kəsilən çox oldu”

İmtahan bitir, artıq təxminlərinə görə kəsilmisən. Bunu evdə bir cür açıqlamalısan. Ancaq bəhanə düşünürsən. Bu vaxt məlum olur ki, daha bir nəfər də kəsilib, yəni “sən tək deyilsən”. Əslində, onun yerinə sevinməsən də, hardasa təsəlli olur. Evdə deyiləcək sözümüz var artıq: “Kəsilən çox idi. Bu qədər çətin gözləmirdik”.

7. “Evdən zəng vururlar e, cavab verməliyəm”

Dərsdən 10 dəqiqəlik də olsun qaçmaq üçün “müəllim, evdən zəng vururlar e, olar çıxım?” bəhanəsi o qədər də uğurlu deyil. Müəllimlərin də tutarlı cavabları olur: “Evdə bilmirlər ki, sən dərsdəsən?”

8. “Yerliyik ki!”

Müəllimlə bir rayon, bir bölgədən olmaqdan yaxşı nə ola bilər? Bir dəfə belə rayona getməyən adamın bütün qohum-əqrəbası yadına düşür, cəmi bir neçə dəqiqəyə “qlamur tələbə” olur “rayon uşağı”.

9. “Bu, oxuyan uşaqdı e, müəllim”

Müəllimlər bu sözü ən çox qiymət yazılanda eşidirlər. Bu o deməkdir ki, bu uşaq imtahanda sizin üzünüzü qara etməz.

10. “Tapış”

“Tapış” sözünün mənasını hamı çox yaxşı bilir. “Tapşırılmış uşaq” olmaq universitetə “qızıl zənbillə” düşmüş deməkdir, onun üçün həmişə hava yaxşıdır, həmişə müəllimlər mələkdir.

Late at night on January 19, 1990, Soviet troops stormed Baku. They acted pursuant to a state of emergency declared by the USSR Supreme Soviet Presidium, signed by President Gorbachev and disclosed to the Azerbaijani public only after many citizens lay wounded or dead in the streets, hospitals and morgues of Baku.

More than 130 people died from wounds received that night and during subsequent violent confrontations and incidents that lasted into February; the majority of these were civilians killed by Soviet soldiers. More than 700 civilians were wounded. Hundreds of people were detained, only a handful of whom were put on trial for alleged criminal offenses. Civil liberties were severely curtailed.

The behavior of Soviet armed forces in Baku must be judged in the context of their actual mission. Mikhail Gorbachev’s use of force in Baku was nothing but the desperate attempt to stop dissolution of Communist ruling in Azerbaijan. The Soviet army was trying to rescue the totalitarian regime, the rule of Communist Party and Soviet empire.

Then-USSR Defense Minister Dimitri Yazov stated that the use of force in Baku was intended to prevent the de facto takeover of the Azerbaijani government by the nonCommunist opposition, to prevent their victory in upcoming free elections (scheduled for March 1990), to destroy them as a political force, and to ensure that the Communist government remained in power.

Human Rights Watch report, entitled ”Black January in Azerbaijan”, states: “Indeed, the violence used by the Soviet Army on the night of January 19-20 was so out of proportion to the resistance offered by Azerbaijanis as to constitute an exercise in collective punishment. Since Soviet officials have stated publicly that the purpose of /he intervention of Soviet troops was to prevent the ouster of the Communist-dominated government of the Republic of Azerbaijan by the nationalist-minded, nonCommunist opposition, the punishment inflicted on Baku by Soviet soldiers may have been intended as a warning to nationalists, not only in Azerbaijan, but in the other Republics of the Soviet Union.”

“The subsequent events in the Balfic Republics – where, in a remarkable parallel to the events in Baku, alleged civil disorder was cited as justification for violent intervention by Soviet troops – further confirms that the Soviet Government has demonstrated that it will deal harshly with nationalist movements,” continues the Human Rights Watch report.

The Wall Street Journal editorial of January 4, 1995 stated: “It was Mr. Gorbachev, recall, who in January 1990 chose to defend his use of violence against the independence-seeking Azerbaijan on the grounds that the people of this then-Soviet republic were heavily armed gangs of hooligans and drug-traffickers who were destabilizing the country and quite possibly receiving support from foreign governments.”

Gross violation of human rights and mass manslaughter in Azerbaijan caused little reaction of Western powers. Mikhail Gorbachev’s regime was adamantly supported against “heavily armed gangs of hooligans and drug-traffickers.”

The brutal use of force in Azerbaijan created an anti-force. It buried chances of preserving the collapsing empire and resurrected national movement for independence.

In 1991 Azerbaijan became independent.

AZERBAIJAN NEWSLETTER

Embassy of the Republic of Azerbaijan – Washington, D.C. – January 20, 1995

Etiraf edirəmki,Universitetimi cox sevirəm ve bu yazımıda Dekanım oxumayacaq deyə Etiraf edim  Dekanımın üzünə gülsəmdə onu heç xoşlamıram

Etiraf edirəmki,Esmər Kərimlinin blog temasını oğurlamışam

Etiraf edirəmki,İrəliyə ƏKS çıxanların blogunu oxumuram

Etiraf edirəmki,Səmimiyyəti çox sevirəm

Etiraf edirəmki,Metroda getməye nifrət edirəm

Etiraf edirəmki,Özümü İrəli İ.B inkişaf etdirdim və etdirirəm buna görə İrəliyə çox şey borcluyam Etiraf edirəmki,Dərdimi açıb deyəcəyim dostum yoxdur,əslində vareeeeee ama deyə bilmirəm Etiraf edirəmki,Dönər yeməyə nifrət edirəm ama məcbur qalıb yeyirəm

Etiraf edirəmki,Post yazdıqdan sonra E ləri Ə lərlə İ ləri isə I ilə dəyişməkdən Nifrət edirəm

Etiraf edirəmki,Günümün 5-6 saatını facebookda keçirirəm

Etiraf edirəmki,Göyçək əsbi qızdır

Etiraf edirəmki,Esmər Kərimli,Sariyyə Əbuzərli və Ürfanə İsmayılova ən yaxın dostlarımdır

Etiraf edirəmki,Paltar almağa gedəndə 2 seçim arasinda qalmaqdan nifrət edirəm

Etiraf edirəmki,3 aydırki səhər yuxusuna həsrətəm

Etiraf edirəmki,Arada çox kobud oluram

Etiraf edirəmki,Kostyum geyinməyi cox sevirəm

Etiraf edirəmki,Təriflənməyi cox sevirəm

Etiraf edirəmki,İynə vurdurmaqdan coxxx qorxuram

Etiraf edirəmki,Etiraf edirəmki sözünü copy paste etməkdən bezdim nəysəəəəə qalanlarıda qalsın çünki daha xatırlamıram

Etiraf edirəmki bu mahnini cox xoslayiram

HEYDAR ALIYEV

Heydar Alirza oglu Aliyev was born on 10 May 1923 in the city of Nakhchivan of Azerbaijan. In 1939, after graduating from the Nakhchivan Pedagogical School he studied at the architectural department of the Azerbaijan Industrial Institute (now the Azerbaijan State Oil Academy). The incipient war impeded to complete his education. Since 1941, Heydar Aliyev heads the department at the People Commissariat of Internal Affairs of Nakhchivan ASSR and on 1944 was sent to work at the state security bodies. Heydar Aliyev, working since that time in the security bodies, since 1964 held the post of deputy chairman, and since 1967 – chairman of the Committee of State Security under the Cabinet of Ministers of Azerbaijan Republic, and he was conferred the rank of lieutenant general. In these years, he received special higher education in Leningrad (now St Petersburg), and in 1957, he graduated from the history department of Azerbaijan State University.

Being elected at the Plenum of the Central Committee of the Communist Party of Azerbaijan in July 1969 as the First Secretary of the Central Committee of the Communist Party of Azerbaijan, Heydar Aliyev heads the Republic. In December 1982, Heydar Aliyev has been elected as Alternate member of Politburo of the Central Committee of the Communist Party of Soviet Union, and appointed at the post of the First Deputy Chairman of the Cabinet of Ministers of the USSR and became one of the leaders of the USSR. During twenty years, Heydar Aliyev was the Deputy of the Supreme Soviet of the USSR and for five years was Deputy Chairman of the Supreme Soviet of the USSR.

In October 1987, Heydar Aliyev, as a sign of protest against the policy pursued by Politburo of the Central Committee of the Communist Party of the Soviet Union and personally the Secretary General Michael Gorbachev, resigned from his post.

In bound with the tragedy, committed on 20 January 1990 in Baku by the soviet troops, appearing on the next day at the Azerbaijan Representation in Moscow with a statement, demanded to punish the organizers and executors of the crime, committed against the people of Azerbaijan. As a sign of protest against the hypocritical policy of leadership of the USSR, in connection with the critical conflict accrued in Nagorno Karabakh, in July 1991, he left the Communist Party of the Soviet Union.

By return in July 1990 to Azerbaijan, Heydar Aliyev has lived at first in Baku, then in Nakhchivan, and on the same year he was elected as the Deputy to the Supreme Soviet of Azerbaijan. In 1991-1993s, he held the post of Chairman of the Supreme Mejlis of the Nakhchivan Autonomous Republic, Deputy Chairman of the Supreme Soviet of the Republic of Azerbaijan. In 1992, at the constituent congress of the “Yeni Azerbaijan” Party in Nakhchivan, Heydar Aliyev, was elected as the Chairman of the Party.

In May-June 1993, when, as the result of extreme tension of the governmental crisis, the country was at the verge of civil war and loss of independence, the people of Azerbaijan demanded to bring to power Heydar Aliyev. The then leaders of Azerbaijan were obliged to officially invite Heydar Aliyev to Baku. On 15 June 1993, Heydar Aliyev was elected as the Chairman of the Supreme Soviet of Azerbaijan, and on 24 July – on resolution of the Milli Mejlis, he managed to fulfill powers of the President of Azerbaijan Republic.

On October 3, 1993, as the result of nationwide voting, Heydar Aliyev was elected as the President of Azerbaijan Republic. On October 11, 1998, having garnered at the elections, passed in high activeness of the population, 76,1 percent of the votes, he was re-elected as the President of Azerbaijan Republic. Heydar Aliyev, giving his consent to be nominated as a candidate at the 15 October 2003 presidential elections, Heydar Aliyev relinquished to run at the elections in connection with health problems.

On December 12 national leader of Azerbaijan, President Heydar Aliyev passed away in Cleveland hospital in the United States of America.

Heydar Aliyev was awarded with number of state orders and medals, international awards, elected Honorable Doctor of the universities in many countries.

Heydar Aliyev was awarded with Lenin order four times, order of Red Star, awarded with numerous medals, got rank of the Hero of the Socialistic Labor twice, awarded with many orders and medals of foreign countries.

On 27 March 1997 in Kiev, head of Azeri state was awarded with the supreme order of Ukraine, “Yaroslav Mudry” order.

On 13 April 1999 President Heydar Aliyev was awarded with the supreme order of Turkey – “Peace Premium of Ataturk”.

On 20 January 1999 President of the Republic of Azerbaijan Heydar Aliyev was awarded with the rank of the “Honorable professor” of Moscow State University.

On 3 April 2003 Azeri President Heydar Aliyev was elected professor and authorized member of the Academy of Safety, Defense and Legal Norms Problems of the Russian Federation, awarded with the premium of Y.V.Andropov.

On 10 May 2003 Decree of awarding with the supreme order of Russia, order of Saint Apostle Andrey Pervozvanny was signed.

Dünya miqyaslı siyasətçi

Azərbaycan xalqının tarixində və taleyüklü məsələlərin həllində müstəsna xidmətləri olan tarixi şəxsiyyətlər, görkəmli siyasət və dövlət adamları çox olmuşdur. Bunlar zaman-zaman gördükləri böyük işləri və əməlləri ilə yadda qalmış və unudulmamışlar.

Belə tarixi şəxsiyyətlər içərisində Azərbaycan xalqının ümummilli lideri adını qazanmış görkəmli dövlət xadimi, dünya miqyaslı siyasətçi Heydər Əliyevin xüsusi rolu vardır. Çünki dövlət xadimlərindən ancaq bu dahi şəxsiyyət milli lider səviyyəsinə yüksəlmişdir. Milli liderliklə siyasi liderlik keyfiyyətlərinin bir dövlət adamında birləşməsi bəşər tarixində nadir rast gəlinən unikal haldır. Ulu öndər bu iki keyfiyyəti ehtiva etməklə bərabər, fəaliyyət göstərdiyi bütün digər sahələrdə də özünü məhz birinci şəxs kimi, lider kimi təsdiq etmişdir.

Bu dahi insan Azərbaycan xalqının yaddaşında qurucu və xilaskar dövlət xadimi, milli lider və xalq məhəbbətini qazanan öndər kimi qalmışdır. Xalqımızın tarixi taleyində, mənəvi, siyasi və ictimai həyatında, dövlət quruculuğunda onun qədər misilsiz xidmətlər göstərən ikinci dövlət adamı tapmaq mümkün deyildir. Bu mənada o, xalqımızın milli iftixarı, ürəklərimizdə özünə yer tapan milli liderimiz, güvənc yerimiz, qürur duyduğumuz və arxa bildiyimiz böyük Azərbaycanlı idi.

Heydər Əliyev dünyanın nadir, unikal, seçilən siyasət adamı idi. O, dünya siyasətinə təsir etmək gücündə olan lider idi. Liderlər var ki, siyasi fəaliyyət, dövlət idarəetməsi sahəsində uzun illər çalışıb püxtələşdikdən sonra tanınırlar. Elə adamlar da var ki, bu, onlarda fitrən mövcuddur, genlərində kodlaşdırılıb, bir sözlə, ilahi vergidir. Buna Allahdan lider deyirlər. Heydər Əliyev məhz ikincilərdəndir. Digər vacib məqam səlahiyyət məsələsidir. Heydər Əliyev tək Azərbaycan səviyyəsində deyil, keçmiş ittifaq səviyyəsində, hətta Qərb miqyasında sözünün keçəri, urvatı olan lider idi. O, beynəlxalq səviyyədə düşünməyi və təhlillər aparmağı bacarırdı. Bu iki məqam onu həmkarlarından əhəmiyyətli dərəcədə fərqləndirən professional cizgilərdəndir.

Bu dahi insan tarixi yazan və yaradan, onu yönəltməyi və fövqündə durmağı bacaran, dövlət idarəçiliyi və siyasi təlimlər elminin müntəxəbatını öz fəaliyyəti ilə diktə edən nadir şəxsiyyətlərdən biri idi. O təkcə güclü təsərrüfatçı deyil, həm də sözlərinin çəkisi və sanbalı olan, kütləni arxasınca aparmağı, auditoriyanı inandırmağı bacaran bir siyasi xadim idi. Heydər Əliyev mahir psixoloq, insan qəlbinin dərin bilicisi idi. Buna görə də onun gələcəyi görmək qabiliyyəti başqalarına, həmkarlarına nisbətən daha güclü idi.

Tarixi bəsirət, irəlini görmək nadir bir hissdir. Siyasi xadimlərin heç də hamısında bu hiss olmur. Təbiət bu keyfiyyəti yalnız seçilmiş adamlara – zəmanəsini çox-çox qabaqlayan görkəmli mütəfəkkirlərə verir. Nəhəng siyasətçi Heydər Əliyev kimi. O, analitik düşüncə tərzi ilə, çətin vəziyyətlərdə soyuqqanlılığını saxlamaq məharəti ilə, yüksək intellekti, dünya mədəniyyətinə bələdliyi ilə ətrafdakıları heyrətləndirirdi.

Ulu öndəri xarizmatik lider, fenomenal şəxsiyyət adlandırırlar. Müasir siyasi texnologiyalarda lider üçün xarizma məsələsi çox vacib şərt hesab edilir. Heydər Əliyev məhz güclü xarizmatik şəxsiyyət, fenomenal siyasətçi və dövlət xadimi idi. Onun ən böyük gücü dərin, həm də universal biliyində, qətiyyətində, işgüzarlığında, hökmündə, qeyri-adi yaddaşında, tükənməz səbrində, müsahibini təmkinlə dinləmək bacarığında, uzaqgörənliyində, qarşısına qoyduğu məsələni həyata keçirmək qabiliyyətində, müdrikliyində, ən böyük siyasətçi keyfiyyətlərində, mahir diplomat olmasında, həmsöhbətinə təsir etmək gücünə malik olmasında idi. Xeyirxahlıq və alicənablıq, inam və etibar, təmkin və səmimiyyət, zəka, səbat, diqqət və başqa cəhətlər Heydər Əliyevin fərdi naturasının özgün çalarları idi.

Heydər Əliyev böyük siyasət üçün yaranan, təkcə bir ölkə miqyasında yox, dünya əhəmiyyətli məsələlərin həllində qətiyyətli sözünü deyə bilən nadir siyasətçi idi. Onun bu sahədəki fitri istedadı və fövqəladə qabiliyyəti, hadisələrin və tarixin gedişatını öncə görmək məharəti siyasət aləminə qədəm qoyduğu ilk günlərdən özünü büruzə vermişdi.

Təsadüfi deyildir ki, onun atdığı addımlar, irəli sürdüyü problemlər, qəbul etdiyi qərarlar, söylədiyi fikirlər öz aktuallığı, düzgünlüyü və obyektivliyi və hər cəhətdən ölçülüb biçildiyindən ətraflardakıları heyrətləndirmiş, siyasət aləminin patriarxı adını qazandırmışdır. Hətta dünyanın ən görkəmli siyasət və dövlət xadimləri Heydər Əliyevlə məsləhətləşdiklərini, ondan öyrəndiklərini dönə-dönə etiraf etmişlər. Siyasətçilər bu dahi insanı “liderlərin lideri” adlandırırdılar. Onun siyasətinin gücü nədə idi?!

- Siyasi uzaqgörənliyində, fitri istedadında, müdrikliyində, ölçülüb-biçilmiş qərarlarında, qətiyyətliliyində, siyasi iradəsində, dərin zəkasında, ensiklopedik biliyə malik olmasında, geniş dünyagörüşündə, milli maraqlara əsaslanmasında, tarixi şəraitdən düzgün baş çıxarmasında, zaman və məkan amilini qiymətləndirməsində, dözüm və səbirliliyində, nəzəriyyəyə istinad etməsində və praktik həyatdan baş çıxarmasında – bir sözlə, fenomenal şəxsi keyfiyyətlərində idi. Bu dahi siyasətçi zərgər dəqiqliyi ilə, ölçülüb-biçilmiş qərarlar qəbul edirdi. Onun fəaliyyəti haqsız yerə “təftiş” ediləndə belə irad tutulması, “nöqsan deyiləsi” olan bir fakt belə tapa bilməmişlər. Yarım əsrlik siyasi fəaliyyətin qızıl qaydası çoxları üçün təəccüblü idi. Təəccüb və möcüzələr, başqalarını şok vəziyyətinə salan faktlar yüzlərlədir. Elə bu keyfiyyətlər onu başqalarından fərqləndirirdi.

Heydər Əliyev Azərbaycana rəhbərlik etdiyi illərdə uzaqgörən daxili və xarici siyasəti ilə ölkənin nüfuzunu artırmış, hərtərəfli inkişafına nail olmuş, müstəqilliyini əbədi və dönməz etmişdir. Kiçik bir ölkə Heydər Əliyevin uğurlu siyasəti sayəsində dünyada tanınan nüfuzlu bir dövlətə çevrilmişdi. 1993-cü ildə müstəqil Azərbaycan Respublikasının Prezidenti seçilən Heydər Əliyev siyasət aləmində çox güclü, səriştəli və təcrübəli müdrik dövlət xadimi kimi qısa bir müddət ərzində xarici siyasət sahəsində böyük dönüş yaratdı. Dünyanın aparıcı dövlətləri, inkişaf etmiş ölkələri, beynəlxalq təşkilatlar Azərbaycana ciddi diqqət yetirməyə başladılar. O, Qərbə inteqrasiya yolunu tutdu. Ən çətin anlarda belə Heydər Əliyev yenilməz siyasi iradə nümayiş etdirdi, milli dövlətçiliyin, milli mənafelərin ifadəçisi kimi antiazərbaycan, antimilli qüvvələrin qarşısında sipərə çevrildi, Bakı-Tbilisi-Ceyhan neft, Bakı-Tbilisi-Ərzurum qaz kəmərinin çəkilişi məhz bu böyük insanın qətiyyətli mövqeyinin, uzaqgörənliyinin nəticəsi kimi reallığa çevrildi.

Heydər Əliyev idarəetmənin ustadı, siyasətin kamil bilicisi kimi bütün dünyada məşhur idi. Bu dahi insanın təliminə görə siyasət və uzaqgörənlik qarşılıqlı vəhdətdədir. Ulu öndər deyirdi ki, reallığı düzgün qiymətləndirən, keçmiş təcrübədən yaradıcılıqla istifadə edən, sosial-siyasi və iqtisadi problemlərin bütün spektrini, mürəkkəbliyini nəzərə alan, qəbul olunan qərarların mümkün nəticəsini irəlicədən görməyə imkan verən siyasi xətt hökmən uğur qazanmalıdır. Belə siyasət cəmiyyətin sabitliyinə, irəliyə doğru hərəkətinə və tərəqqisinə xidmət edir.

Heydər Əliyev uzaqgörən və ağıllı siyasətçi kimi nəyi nə zaman deməyi, hansı addımı nə vaxt atmağı zərgər dəqiqliyi ilə bacarırdı. Ulu öndər qeyd edirdi ki, “biz nazik sapın üstü ilə gedirik. Odur ki, biz gərək bu siyasəti o qədər ağılla, o qədər məharətlə aparaq ki, Azərbaycanın milli mənafeləri müdafiə olunsun”.

Onun siyasəti milli maraqlar üzərində qurulmuşdu. Xalqımızın və dövlətimizin elə bir problemi olmamışdır ki, həmin problemləri kimsə Heydər Əliyev yüksəkliyində dərk etmiş olsun. O, hər hansı problemə həsr olunmuş yığıncaqda məsələyə dərindən bələdliyi, verdiyi suallar, qaldırdığı problem məsələlərlə həmin sahənin mütəxəssislərini belə heyrətləndirirdi. Çünki o, istər sənaye, istər kənd təsərrüfatı, istərsə də elm, maarif, mədəniyyət ilə bağlı məsələlərin müzakirəsində bütün iştirakçıları həmin sahənin əvəzedilməz bilicisi kimi idarə edirdi. Onun kimi təsərrüfatı təsərrüfatçıdan, tariximizi tarixçidən, incəsənətimizi sənətşünasdan, iqtisadiyyatı iqtisadçıdan yaxşı bilən, onun problemlərini həll etməyə istiqamətləndirən ikinci adam tapmaq mümkün deyil.

Heydər Əliyevin mülahizələri problemlərə dərindən bələdlik, hadisələrin məğzinə, səbəb-nəticə əlaqələrinə nüfuz etmək xüsusiyyəti ilə seçilirdi. Azərbaycanın daxili siyasətini istiqamətləndirən, xarici siyasətini beynəlxalq hüquq normalarına uyğun, məqsədyönlü və tarazlaşdırılmış şəkildə aparan qətiyyətli dövlət xadimi çox hallarda ən tanınmış siyasətçiləri belə təəccübləndirir və onun ağıllı siyasətini birmənalı olaraq qəbul edirdilər. Elə bu cəhətlərinə görədir ki, xalqımız onu əsrin böyük Azərbaycanlısı, xalqın xilaskarı, müstəqil Azərbaycan dövlətinin memarı və Azərbaycanı dünyaya tanıdan insan kimi qəbul edir, hörmət bəsləyir və ürəkdən sevirdi.

Bu da bir həqiqətdir ki, dünyada tanınan, sevilən, şəxsiyyətinə, siyasi və dövlətçilik fəaliyyətinə çox böyük hörmətlə yanaşılan Heydər Əliyev haqqında söz demək, fikir söyləmək o qədər də asan deyil. Bu gün dünya ictimaiyyəti Azərbaycanı və onun liderini tanıyır, onu minnətdarlıqla xatırlayırsa, ünvanına ən xoş sözlər söyləyirsə, yüksək rəyini, fikrini deyirsə, bu özü xalqımız üçün böyük şərəfdir. Biz qürur duyuruq ki, xalqımızın dünyada bu səviyyədə sevilən, hörmət bəslənilən ümummilli lideri olmuşdur.

Heydər Əliyev fenomeni, onun şəxsiyyətinin ucalığı, fövqəladə idarəçilik qabiliyyəti, yüksək intellekti nəticəsində dünyanın görkəmli siyasətçiləri və dövlət xadimləri arasında onun adı həmişə birincilər sırasında çəkilib. Azərbaycan coğrafi cəhətdən kiçik ölkə olsa da, Heydər Əliyevin böyük siyasət adamı olaraq beynəlxalq miqyasda özünü təsdiq etməsinə heç vaxt mane olmayıb. Ən məşhur, tanınmış siyasətçilərin reytinqinin müəyyənləşdirilməsi üçün aparılan beynəlxalq sorğularda, siyasi institutların, sosioloji mərkəzlərin araşdırmalarında Heydər Əliyevin adının birincilər sırasında yer tutması onun siyasətdə, həyatda, dövlətçilik təcrübəsində qazandığı uğurların təsdiqi idi. Təkcə belə bir faktı göstərmək kifayətdir ki, hələ on ildən artıq bundan əvvəl Brazilyanın “Planetin səsi” qəzeti doqquz dövlətin jurnalistlərinə “dünyanın hansı üç super siyasətçisinin adını çəkə bilərsiniz” sualını vermiş və altı dövlətin jurnalistləri birinci olaraq ümummilli lider Heydər Əliyevin adını çəkmişdir.

Ulu öndərimizin bu nüfuzu onun xalq və ölkə qarşısındakı əvəzsiz xidmətləri, özünün nəsillərə nümunə ola biləcək həyat fəaliyyəti, iti düşüncəsi, əqidə və məsləki ilə, onun rəhbərliyi dövründə Azərbaycanın demokratiya və müstəqillik yolunda atdığı uğurlu addımları ilə bağlıdır. Dünya siyasətçiləri, beynəlxalq içtimaiyyət və xalqımız bu dahi insanı Heydər Əliyev olduğuna görə deyil, vətən və dövlət qarşısında gördüyü böyük işlərə, dünyada təhlükəsizliyin qorunmasına, düzgün və pozitiv inkişafa çalışdığına, siyasi və ictimai fəaliyyətinə görə qiymətləndirmişdir. Bu səbəbdəndir ki, dünyanın ən görkəmli siyasi xadimləri, dövlət rəhbərləri, tanınmış elm və mədəniyyət nümayəndələri Heydər Əliyev şəxsiyyətini yüksək qiymətləndirmiş, ondan çox şey öyrəndiklərini bildirmişlər. Onun haqqında deyilən söz, verilən qiymət bu gün də, sabah da lazımdır, bunlar tariximizin yaddaşına köçürülməlidir.

Heydər Əliyev qlobal düşüncəli, geniş dünyagörüşlü nəhəng bir siyasətçi idi. O, realist bir insan olaraq hadisələrə praqmatik yanaşırdı, tarixi şəraitdən düzgün baş çıxarırdı, ölkənin taleyi üçün uğurlu qərarlar qəbul edirdi. Onun ağıllı və uzaqgörən siyasətində hər şeyin öz yeri və vaxtı var idi. O, beynəlxalq aləmdə tarazlaşdırılmış siyasətin, ölçülüb-biçilmiş fəaliyyətin ustadı idi. Bu dahi siyasət adamı bütün fəaliyyəti boyu müdrik insan, qətiyyətli rəhbər, xalq məhəbbətini qazanan uzaqgörən siyasətçi və ağıllı dövlət xadimi olduğunu təsdiq etmişdir. İnanmaq çətindir ki, dünyada xalqa bu qədər yaxın ikinci bir siyasətçi olar. Siyasətçi üçün lazım olan keyfiyyətlərlə yanaşı, onda idarəetmə keyfiyyətləri, dövlətçilik təcrübəsi ən yüksək səviyyədə idi. Elə bunlar idi onun siyasətinin ucalığı, aliliyi, uzaqgörənliyi və heyrətamizliyi.

Heydər Əliyev siyasəti bütün dünyanı ehtiva edə bilir, düzgün istiqamətə yönəldirdi. Heydər Əliyevin beynəlxalq Atatürk sülh mükafatına layiq görülməsi onun dünyada apardığı sülh siyasətinə verilən qiymət idi. O, dünyanın bütün ölkələri və onların rəhbərləri ilə, hətta məkrli düşmənlərimizlə də “sülh dili” ilə nəinki danışmağı bacarırdı, onlara da bunu aşılaya bilirdi. Ulu öndərimizin ən ali insani keyfiyyətləri, fenomen xarakteri, insanlarla dil tapmaq bacarığı, hərəni öz dilində danışdırmaq məharəti onu tanıyanların sevimlisinə çevirirdi. Hər dövlət xadiminə xas olmayan üstünlüklər ulu Tanrının Heydər Əliyevə verdiyi ən ali keyfiyyətlər idi. Görəsən, bəşəriyyət belə nəcib, yüksək intellekti ilə seçilən dövlət xadimləri, siyasət nəhəngləri ilə çoxmu qarşılaşıb?! Təəssüf ki, buna heç də çox rast gəlinməyib. Heydər Əliyev kimi dövlət və siyasət adamları bəşəriyyətin, insanların xeyrinə, sülhün və əmin-amanlığın təmin edilməsinə yetərincə pay vermişlər.

Azərbaycan xalqının ümummilli lideri yüksək bəşəri keyfiyyətlərə, təvazökarlığa, hər şeydən öncə isə demokratik dövlət quruculuğu prinsiplərinə daim sadiq qalan böyük şəxsiyyət idi. O, Azərbaycan tarixində bəlkə də yeganə siyasət adamıdır ki, onun fəaliyyəti yalnız konkret sahələri əhatə etmir, həm də ümummilli və qlobal əhəmiyyətli problemlərin aradan qaldırılmasına xidmət edir. Onun xalq işinə sədaqəti, siyasi müdrikliyi, böyük dövlətçilik təcrübəsi, parlaq hafizəsi, geniş dünyagörüşü, polad iradəsi, mərdanə qətiyyəti, həssas qəlbi, möhkəm səbri, çox hövsələliyi, ədalətli olması, həmişə obyektiv mövqe tutması, yüksək intellekti və ziyalı mövqeyi, dolğun tədbirliliyi və analitik təfəkkürü, sadə davranışı, heyrətamiz enerjisi… – bir dövlət başçısı kimi onun ən yüksək keyfiyyətləri idi.

Heydər Əliyevin dərin məntiqli nitqi, natiqlik məharəti, söz seçmək bacarığı, auditoriya ilə ünsiyyət qurmaq səriştəsi onu dinləyənləri məftun edirdi. Onun nitqi dərin və konkret idi, müzakirə olunan məsələni yüksək səviyyədə ümumiləşdirmək bacarığına malik idi. Ulu öndərin nitq və çıxışlarında artıq söz və ifadə, qeyri-dəqiq fakt və rəqəm olmur, fikirlərini son dərəcə cilalanmış şəkildə ifadə edirdi. O, məsələnin mahiyyətini açmağa, mövzunun milli mənafe, dövlətçilik mövqeyindən təhlil etməyə xidmət edən məsələni ustalıqla göstərməyi bacarırdı.

Görkəmli siyasətçi üçün uzaqgörənlik, düzgün qərar çıxartmaq nə qədər əhəmiyyətlidirsə, rəvan nitqə, yüksək intellektə, təhlil etmək bacarığına yiyələnmək də bir o qədər vacibdir. Bu cəhətdən Heydər Əliyevə uyğun gələn siyasətçi çox azdır. Ümummilli lider Heydər Əliyevin ictimai-siyasi fəaliyyətinin obyektiv təhlili göstərir ki, o, başqalarından fərqli olaraq qeyri-adi zəkaya, böyük enerjiyə, islahatçı təfəkkürə, yüksək analitik təfəkkürə və yenilməz iradəyə malik siyasətçi idi. “Siyasət üçün doğulmuşlar siyasətdən əl çəkdikcə, siyasət onlardan əl çəkmir” – deyimi tamamilə Heydər Əliyevə aid edilə bilər. Ona görə də bir sıra hallarda Heydər Əliyevi “siyasət nəhəngi”, “siyasət qrosmeysteri”, “siyasət patriarxı”… kimi xarakterizə edirlər. Qüdrətli dövlət xadimi siyasət aləminin müəllimi idi. Onun müəllimliyindən çoxlarına pay düşmüşdür.

Xalqımız qarşıya çıxan hər hansı bir çətin problemlərin həllini, xilaskarlıq missiyasını Heydər Əliyevdə görürdü. Bu, on illərllə formalaşmış fikirdir, özü də doğru və düzgün fikirdir. Ölkəmizin fəxri, mili iftixarımız və liderimiz olan Heydər Əliyev bütün problemlərin həll olunmasının öhdəsindən yüksək səviyyədə gəlmişdir. Çünki o, bir neçə on il bundan sonra görəcək işləri bu gün həyata keçirməyi bacaran nadir keyfiyyətlərə malik uzaqgörən siyasətçi və təcrübəli dövlət xadimi idi. Onun siyasəti ölçülüb-biçilmiş, gələcəyə ünvanlanmış siyasət idi.

Ümummilli lider Heydər Əliyevi dünyanı dəyişmiş insanlar cərgəsinə aid etmək olar. Müasirləri onun gördüyü işləri hələ layiqincə dəyərləndirməyiblər: onun yer üzünə nə üçün gəldiyini və kim tərəfindən göndərildiyini tam dərk edə bilmək üçün hələ olduqca az vaxt keçib. XX əsr və XXI əsrin başlanğıcının görkəmli siyasətçilərindən və dövlət xadimlərindən biri olan Heydər Əliyevin ibrətamiz həyatı və heyrətamiz siyasi fəaliyyəti gələcək yüzilliklərdə hələ neçə-neçə siyasət adamına istiqamət verəcəkdir.

Bu gün ölkəmiz bu siyasətin uğurlarını hiss edir, onunla yaşayır və faydalanır. Bu siyasətin icraçısı ulu öndərimizin layiqli siyasi varisi cənab İlham Əliyevdir. Onun rəhbərliyi ilə Heydər Əliyev siyasəti yaşayır və uğurla davam etdirilir. Azərbaycan Respublikası Heydər Əliyev siyasəti ilə irəliləyir və yaşayır. Heydər Əliyev siyasəti Azərbaycanın uğurlarının əsasıdır, gələcəyə istiqamətlənmişdir. Onun siyasi kursu dövlət müstəqilliyimizin qorunub saxlanılması və möhkəmləndirilməsi, Azərbaycanın beynəlxalq imicinin yüksəldilməsi, sosial-iqtisadi tərəqqiyə nail olması kimi ağır və taleyüklü məsələlərdə sınaqdan çıxmışdır.

Prezident İlham Əliyevin rəhbərliyi ilə ölkəmizdə bütün sahələrdə aparılan uğurlu islahatlar, əldə olunan nəticələr xalqın sabaha olan inamını qat-qat artırmış, Heydər Əliyev yolunun layiqincə davam etdirildiyinə, memarı olduğu müstəqil Azərbaycanın etibarlı əllərdə olduğuna möhkəm əminlik yaratmışdır. Ulu öndər Heydər Əliyev siyasətinin Prezident İlham Əliyev tərəfindən uğurla davam etdirilməsini aydın görən xalqımız bu siyasəti yüksək dəyərləndirir və onun ətrafında daha sıx birləşirlər. Cənab İlham Əliyev ulu öndərin siyasi kursunu layiqincə davam etdirməklə, xalqımızın və dövlətçiliyimizin bu kursun mahiyyətindən doğan milli maraqlarını beynəlxalq miqyasda təmin edir. Heydər Əliyev siyasətinin uğurla həyata keçirilməsi müstəqilliyimizi möhkəmləndirir, dövlətçiliyimizi qüdrətləndirir və nəticədə beynəlxalq aləmdə Azərbaycan Respublikasının rolunu və nüfuzunu artırır.

Həzrət Məhəmməd peyğəmbərin (s) sevimli nəvəsi İmam Hüseyn (ə) 626-cı ildə Mədinə şəhərində dünyaya göz açmışdır. Sevimli peyğəmbərimizin tərbiyəsilə böyüyüb boya-başa çatmış İmam Hüseyn öz parlaq həyatı ilə insanlığa iftixar gətirən, qəhrəmanlıq nümunəsi olan bir öndər kimi bəşər tarixinə düşmüşdür.

Deyirlər vaxt hər şeyi əhatə edir. Zamanı saxlamaq, vaxtı durdurmaq qeyri-mümkündür. Zaman öz axarı ilə hərəkət edir və baş verən hadisələrin üzərinə tarixin qara pərdələrini çəkir. İllər, əsrlər keçdikcə baş verən hadisələr bir tarixə çevrilir. Lakin bəzən bu hadisələr vaxtı üstələyərək keçmişin qaranlıq pərdələrini parçalayır. Bu hadisələrin tarixi üstələyib xatirələrdə yaşamasına da insan səbəb olur. Zamanın fövqündə durmağı isə yalnız və yalnız şəxsiyyətlər bacarır. İnsan öz əməli, gördüyü işlə zaman məfhumundan kənara çıxa bilir. Belə tarixi şəxsiyyətlərdən biri də 1400 il əvvəl yaşamış İslam dünyasının böyük şəxsiyyətlərindən biri, Peyğəmbərimizin sevimli nəvəsi İmam Hüseyn olmuşdur.

“Mənim mübarizəmin məqsədi cəddim Məhəmmədin ümmətini haqq yoluna yönəltməkdir…” deyib mübarizəyə qalxdı İmam Hüseyn! İslam dinini gələcək nəsillərə olduğu kimi çatdırmaq, zülmkarlığı ifşa edib cəmiyyətdə ədaləti bərqərar etmək, Allahın haramlarını haram, halal buyurduqlarını halal bilsinlər deyə öz yaxınlarıyla böyük bir ordu ilə üz-üzə dayandı İmam Hüseyn! O, insanlara haqqı çatdırmaq üçün bu yolda hər şeyini, hətta canını belə qurban verdi. İmam ən sadiq səhabələrinin, əzizlərinin ölümünə, ailəsinin əsir düşməsinə belə razı oldu, lakin ədalət uğrunda mübarizədən bir an olsun çəkinmədi.

Hələ sağlığında ikən Əməvi xilafətinin bünövrəsini qoymuş Muaviyə özündən sonra oğlu Yezidi hakimiyyətə gətirmək qərarına gəlmişdi. Tarixdən məlum olduğu kimi, Yezid İslam dininin buyuruqlarına zidd olan işlərə yol verir, içki içir və müsəlmana, xüsusilə də xəlifəyə yaraşmayan əxlaqsız hərəkətlər edirdi. Əlbəttə ki, İmam Hüseyn Yezid kimi bir insanın müsəlmanlara xəlifəlik etməsinə razı ola bilməzdi.

İmam “Əgər Yezid kimi bir adam ümmətin rəhbərliyini ələ alarsa, onda İslamın fatihəsini oxumaq, matəm saxlamaq lazımdır” deyə buyurmuşdur.

Beləliklə, Muaviyə hicri tarixi ilə 60-cı ildə vəfat edir. Onun ölümündən sonra Yezid əmisi oğlu Vəlidə məktub yazıb İmam Hüseyndən beyət almasını tələb etdi. Əks təqdirdə İmamın başını kəsib ona göndərməsini istədi. Yezidin planlarından xəbər tutan İmam Hüseyn Mədinədən Məkkəyə yola düşür. Bunu eşidən kufəlilər ona məktub yazaraq rəhbərlik üçün İmamı Kufəyə dəvət etdilər. Tarixçilərin verdiyi məlumatlara görə, bu qəbildən olan məktubların sayı on iki minə çatmışdı. Vəziyyəti belə görən İmam Hüseyn öz əmisi oğlu Müslimi Kufəyə göndərir. Kufəlilər İmama beyət etmək üçün Müslimin yanına gəlirlər. Beyət aldıqdan sonra Müslim, İmamı məktub vasitəsilə Kufəyə dəvət edir.

Yezidin tərəfdarları isə vəziyyəti belə görüb ondan tez tədbir görməsini istəyirlər. Yezid bu xəbəri eşidən kimi öz adamları vasitəsilə camaatı var-dövlət və qorxu ilə ələ alır, Müslimi isə öldürtdürür. Beləliklə, Yezidin yaxın silahdaşlarından olan İbn Ziyad Kufəni tam nəzarət altına alaraq şəhərə gələn yolları bağlayır.

Bu zaman İmam Məkkədə olduğundan Müslimin ölümündən xəbərsiz idi və artıq əvvəlcədən planlaşdırdığı kimi Kufəyə yola düşdü. Karvan Sələbiyyə məntəqəsinə çatanda İmam Hüseyn Müslimin şəhid olması xəbərini eşitdi. Baş verən hadisədən xəbər tutan İmam gələcəkdə nələrin ola biləcəyini anlayaraq hamını bir yerə topladı və onlara Mədinəyə qayıtmağı təklif etdi. İnsanların bəziləri dağılışdı və İmam Hüseyn ən yaxın səhabələri ilə birlikdə öz yoluna davam etdi.

Artıq Məhərrəm ayı girmişdi. Kəraf adlı məntəqəyə çatdıqda tanınmış sərkərdə Hürrün başçılıq etdiyi Kufə ordusu gəlib onlara yetişdi. Onlar İmam Hüseynin qarşısını kəsərək Mədinəyə qayıtmasını əngəllədilər. Bu zaman hələ ki su İmam və onun dəstəsinin ixtiyarında idi. İmam sədaqətli səhabələrindən düşmənə su verilməsini və ümumiyyətlə hər hansı bir qarşıdurmaya yol verilməməsini istədi. Lakin İmamın əsgərləri yollarına davam etdikcə bu dəfə su düşmən əlinə keçir. Fərat çayını nəzarət altına alan ordu Peyğəmbər ailəsinə su verməkdən imtina edir. Qeyd etmək yerinə düşərdi ki, İmamın kiçik dəstəsi içərisində qadınlar, hətta kiçik yaşlı uşaqlar belə var idi. İmam Hüseyn düşmən qoşununa su verərkən öz mənəviyyatı, insanlığı, Peyğəmbər övladının əxlaqına yaraşan bir hərəkət etdi. Çünki o, məsum bir şəxsiyyət idi və hər iki dünyada Rəbbinin razılığını qazanmaqdan başqa bir məqsədi yox idi. Suyun qarşısını kəsərək Peyğəmbər balalarını, İmamın səhabələrini susuz qoymaq isə zülmkarlara – Yezid qoşununa xas olan bir xüsusiyyət idi.

Beləliklə, çətinlik, əzab-əziyyət, məşəqqətlə dolu 9 gün arxada qaldı. Məhərrəm ayının 9-u Kufə ordusu İmam Hüseynə ya təslim olaraq Yezidə beyət etməyi, ya da döyüşməyi təklif edir. İmam Hüseyn şəhid olmağı Yezid kimi bir şərəfsizə beyət etməkdən üstün bildi və “Bizim kimilər Yezid kimilərə beyət etməz” deyə buyurdu. İmam gecəni yaxınları ilə birlikdə ibadət etmək üçün qoşundan bir günlük möhlət istəyir. Səhabələr gecəni səhərədək namaz qılır, dua edir, bir sözlə Allahı zikr etməklə başa vururlar.

Aşura günü (Məhərrəmin 10-u) zahirən iki müsəlman dəstə qarşı-qarşıya dayandı. Hər iki tərəfdən “Allahu Əkbər” sədaları ucalsa da, dəstələrdən biri İslama xəyanət edərək ziyana uğrayanlar, digəri isə Peyğəmbərin haqq yolunun keşiyində dayananlar idi. Bir tərəfdə Allah aşiqləri öz sevdikləri Allaha sevgilərini bəyan edir, digər tərəfdə isə İslamın həqiqi prinsiplərinə qarşı çıxaraq Peyğəmbər ailəsini qətlə yetirməyə hazır olan münafiqlər dəstəsi dayanırdı…

Döyüşdən əvvəl İmam Hüseyn son dəfə olaraq Peyğəmbərin əbasını geyinib düşmənə tərəf yollandı və özünün son xütbəsini oxudu. Ümumiyyətlə, İmam oradakılara bir neçə dəfə xütbələr demiş, Yezid hakimiyyətinin bütün İslam dünyası üçün bir ləkə olduğunu xatırlatmışdır, onları zülmə baş əyməməyə, ədalətli olmağa və haqqı batilə qurban verməməyə çağırmışdır. Bu xütbədən sonra kufəlilərin tanınmış sərkərdəsi olan Hürr yanlış yolda olduğunu anlayır. O, öz əməlindən peşman olaraq İmam Hüseyn tərəfinə keçir və bu döyüş meydanında ilk şəhid də elə Hürr Riyahi olur.

Döyüşün təfsilatı barədə uzun-uzadı danışmaq istəməzdik. Bu haqda tarix kitablarında geniş bəhs olunur. Sadəcə qeyd etmək istərdik ki, bu döyüşdə İmamın bütün sadiq səhabələri bir-bir şəhid edildi. Hətta düşmən tərəf İmamın qucağındakı südəmər körpə – Əli Əsğəri belə öldürməkdən çəkinmədilər. Onlar İmam Hüseynin başını kəsərək nizəyə taxdılar və təhqiramiz şəkildə Şam şəhərinə xəlifə Yezidin hüzuruna apardılar. Döyüş bitdikdən sonra ordu xeymələrə hücum çəkdi, onları talan edərək od vurub yandırdılar. O qanlı faciədən sonra Peyğəmbər ailəsinin sağ qalan üzvlərini əsir götürərək əl-qolları zəncirli Şama gətirdilər. Lakin Şamda baş verən hadisələr Yezidin düşündüyü nəticəni almasına mane oldu. İmamın bacısı Zeynəb, oğlu İmam Səccad yolboyu kufəlilər qarşısında xütbələr söyləyir, Yezidin Kərbəlada törətdiyi qanlı faciəni xalqa çatdırırdılar. İş o yerə çatmışdır ki, dünən İmama müxalif mövqedə duranlar indi ona matəm saxlayırdılar.

Kərbəlada baş verən bu qanlı faciənin müsəlmanlar üçün böyük nəticələri oldu. İmam Hüseyn kiçik bir dəstə ilə böyük bir şər imperiyasının qarşısında “yox” deməyi bacardı. İmam haqq uğrunda, İslam uğrunda mübarizəyə qalxdı, bu yolda malından, canından keçdi, ən yaxın silahdaşlarını itirdi, ailəsinin əsir düşməsinə razı oldu, lakin öz əqidəsindən dönmədi. O, azadlıq məktəbinin bünövrəsini qoydu və öz qanıyla əbədi olaraq azadlıqsevər insanların qəlbinə azadlıq toxumunu səpdi. Bəlkə də, tarixdə ilk dəfə olaraq məğlub edən deyil, məğlub olanlar qələbə çaldılar. Bu qiyam hər gün, hər yerdə insanlara zülmün, haqsızlığın qarşısında “yox” deməyi öyrətdi. Nə qədər ki, yer üzündə zülm, ədalətsizlik, haqsızlıq var, İmam Hüseyn məktəbi öz aktuallığını itirməyəcək.

Allah bizləri bu böyük məktəbdən düzgün bəhrələnməyə müvəffəq etsin, İnşallah!

Bir şey olan kimi o ölkədə bu qiymətdir bu ölkədə bu qiymətdir.Sual verirəm sənin metrondakı konfortun onlar kimidirmi bəs????Ən azından o ölkələrdə tələbələrə,Əlillərə müəyyən güzəştlər edirlər,sən edirsənmi???O ölkələrdəki İnsanların ayliq əmək haqqları bizim kimidirmi????Onlardamı ay ərzində 100 manat pensiya alırla???Bu suallara cavab ver veziyyətə bax sonra qiymətlərə bax.İnsafın olsa nəinki qaldımaq.Hətta endirərsən.Ama təbiki o insaf səndə yoxdur olmayacaqda!!!!!!!!!!!!!!!

Bu millətə bu qədər zülm etmeyin artıq.Vaxt gələcək dövran dəyişəcək. Unutmayın Həmşə belə HARAMLIQLAA,QARĞIŞLA yemək olmaz.Bunu ALLAH da götürməz!!!!!!

Jurnalistlədə belə danışmazlarr!!!!Bəli Onun haqqıdır hər seyi soruşmaq sizdən sizində borcunuzdur cavab vermək!!!!!